21 Eylül 2010 Salı

Küçük Ayça Okulda

Ben Adana'da ilkokul birinci ve ikinci sınıfı Mimar Kemal İlköğretim Okulu'nda okumuştum. 3. sınıfta ise sadece bir hafta Mimar Kemal'e gittim daha sonra dönem ortasında yeni evimize taşınacağımız için okulum bölünmesin diye annemler beni yeni evin yakınlarındaki bir okula yazdırdılar.

3-A sınıfındaki ilk günüm çok sancılıydı, Mimar Kemal'de çok iyi bir ortamım varken şimdi hiç tanımadığım insanlar arasında (onlar geçen 2 senede çok iyi arkadaş olmuşlar tabii) yalnız hissettim kendimi ilk saatlerde. Daha sonra öğretmenimiz dedi ki "Size 2 gün önce ödev olarak verdiğim şiiri ezberlemişsinizdir artık, yeterli süreniz vardı ve şimdi onu okuma zamanı." dedi. Sınıfta bir panik bir panik... İlk sıradaki çalışkan çocuklar okudu tabii hemen, ama sınıfın yarısı ezberlememiş, hoca ezberlememiş olanlara nasıl kızıyor anlatamam. Ben de sınıfın en arkasında, en köşede oturuyorum. Sıranın bana gelmesine çok var daha. Ben izliyorum sınıfı, şiirin olduğu kitap da önümde. Tabii benim ödevden haberim olmadığı için çok rahatım, benden bir beklenti yok çünkü, okuldaki ilk günüm daha. Neyse sıra bana geldi, hoca da yeni öğrencisi korkmasın diye bana dedi ki:

"Kızım senin ödevden haberin yoktu, sen okumayabilirsin şiiri."

Peki ben ne cevap verdim??

"Hayır öğretmenim hiç sorun değil, ben arkadaşlarım okurken şiiri ezberledim bile."

Evet, bunu ben dedim, o anda öğretmenin gözleri parladı, ama bence benimki daha çok parlıyordu.

Ben şiiri ezbere okudum, hiç takılmadım, su gibi aktı, söyledim.

Sonra hoca sınıfa bir döndü ve dedi ki "Utanın bakın kız oturduğu yerde ezberlemiş, siz kaç gündür hiç çalışmamışsınız."

Ben hiç istifimi bozmadan oturdum ve daha sonra uzun boylu, çalışkan kızların olduğu gruba girdim ve yalnızlığım 3 saat içinde son buldu.


Burada asıl sorulması gereken şu:

Ben şiiri ne ara ezberledim??

Dedim ya Mimar Kemal'de 3. sınıfın ilk haftası ordaydım daha sonra okulum değişti diye. O bir haftada, biz o şiiri çoktan geçmiştik. Ve dolayısıyla ben o şiiri ezberleyeli 4-5 gün olmuştu. Yani arkadaşlarım okurken içimden ezberledim olayı külliyen yalan!!...

Bunu yaptığımda 9 yaşımda olmam tamamen ayrı bir olay. Bence Barış Manço bunu bilse bana "Adam Olcak Çocuk" derdi, daha o yaşlarda başlamışız biz self-branding olaylarına. Bildiği şeyi nasıl bir satma olayıdır bu, o ara o cümleyi hangi şeytan söyletti bana inanın hiç haberim yok!


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder