31 Mayıs 2009 Pazar

Dönemiyorum!!

Hayır, kendimi tutmalıyımm. Bırakmalıyım bu blog hakkında düşünmeyi.! Şuan çok önemli finaller var önümde. Ekonomi, tarih ve psikoloji... 4ü gitti 3 ü kaldı ama kalanlar da ağır top olanlardan hani. Off şu an, "nationalism and the new society" adlı primary source [sınavlardan önce okunması gereken ve sınavın essay(kompozisyon) kısmında mutlaka bu okuduklarımdan yazmam gereken bir yazı] okumam gerekirkenn ben oturmuş şuan bunları yazıorum :S Lisede de böyleydim zaten. Neyse az kaldı, ayın 6 sında son sınavımm da bitmiş olacak ve maalesef annemin gazıyla ayın hemen 7 sine almış olduğum biletimle 7 Haziran Pazar günü saat 10.00 sularında evimde Adana'da olacağım. O kadar uykusuz geçen günlerden sonra geçen seferde olduğu gibi annemden sonra hemencecik koşup yastığıma sarılcam ve akşama kadar derin bir uykuya dalacağım. (Düşüncesi bile süperr) Sonra karşı bloğa Aynur Teyzemler'e geçeriz Arda ve Azra'yla karşılıklı kudururuz. Daha sonra da ailemizin yeni üyesi 2 aylık Efe'nin (Ökkeş'i de var) yanına giderim heralde. Pazar günüm de böyle geçer diye düşünüyorum. Pzartesi günü de sevgili Çiğdem Abla'nın (kuaförüm) yanına gider insana benzerim azıcık! Pazartesi de böyle geçtikten sonraa salı gününe kadar sabretmem gerekecek buraya dönmek içinn. 9 gün sonra görüşmek üzere =) (Herşeyin bitmesine o kadar az mı kaldı gerçektenn :))


Azra'cım

Azra'nın bu sene çekilmiş bir fotoğrafı


Arda'cımEfe bebekk (uyusun da büyüsün)



Arda'yla boğuşurken bu da

Döndüm!

Yeniden yazı yazmaya karar verdim. Uzun bir ara oldu ama, olsun. Hayattaki bazı şeyler sana daha öncelikli bir hale gelmeye başladığı bir anda, diğerlerinden vazgeçmeye başlıyorsun. Bu yüzden kızıyorum kendime sankı benim kapasitem beşmiş de altıncı bir şey geldiği zaman yeniden beşe indirmek için, başka birinden vazgeçmişim gibi oldu. Ama öyle değilim,biliyorum. Benim kapasitem 10,20,150,4680… o yüzden döndüm, artık geldim. İç dünyamı aralamaya başlayacağım yeniden, şarkılar, kuşlar bana ilham verecek. Ayrıca koca bir boğaz ve kediler de eklendi bu ilham kaynaklarım arasına. Sürekli meşgulüm ama meşgul olmam gereken işler dışında ilgileniyorum. Hayalini kurduğum bir hayata başlıyorum. Daha fazla sorumluluklar, daha fazla çabalar… Tek başına üstesinden gelmeliyim artık bir takım şeylerin. O kadar çok şey değişti ki yazmayı bırakalı. Arkadaşlarım, yaşadığım şehir, derslerim,word’ün sürümü, dilim, çevremdeki insanlar, yatağım, nevresim takımım, giydiğim kıyafetler, tarih, bilgisayarda yazma hızım, ayakkabımın topuğunun boyu, imzam, okuduğum dergiler, ilgi alanlarım ve hayallerim. Eskiden bugünü hayal ederken artık bugüne sahibim, tam da istediğim gibi, ama yan etkileri de olmadı değil. tabi. Neyse döndüm işte. Ayça güler mi gülmez mi, değişti mi, ne kadar değişti, ne değişti? Ve de en önemlisi bakalım yazısı, üslubu neydi ne oldu?